Eindelijk was het zo ver! Tartaday! Ruim van tevoren tickets gekocht en wat denk je…hele zomer boven de 35 graden en die dag noodweer voorspeld. Toch naar Numana vetrokken en daar werden we ingescheept op de Simba samen met nog minstens 100 andere mensen!!! En nog eens 2 andere boten voeren mee naar het bijzondere strand Le Due Sorelle bij Numana, welke alleen per boot te bereiken is.
Het haventje van Numana vanwaar de “Traghettori” vertrekken

 

Het strand van Numana

Je vraagt nu af wat gingen ze daar nu toch doen met al die mensen? Nou er was ook 1 dier aan boord: Een gigantische zeeschildpad die op dit strand weer uitgezet zou worden!

Er bevindt zich nl in Riccione een Sealife Stichting, https://fondazionecetacea.org, die zich o.a. bezighoudt met het redden van zeeschildpadden en die daarna weer uitzetten. Deze schildpadden komen vaak ’s-winters in de Adriatische zee in problemen omdat het water te koud wordt of ze komen in problemen omdat ze plastic gegeten hebben die ze voor kwallen aanzien!!!! Inderdaad een commerciële toestand, maar een deel van het geld van die tickets gaat naar die stichting en dus daarom deden we er graag aan mee. We doneren ook nl vaak aan andere dierenhulp organisaties zoals www.4ocean.com, opruimen van de oceanen en beschermen van sealife.

Aangekomen op het strand werd daar meteen een deel afgezet waar we achter moesten blijven. 
De boilogen van de Stichting dragen samen de schildpad
Toen werd de enorme , waar de zeeschilpad in zat, rondgedragen zodat iedereen hem van dichtbij kon zien. De schildpad was echt groot!
De zeeschildpad
Toen werd de enorme krat, waar de zeeschilpad in zat, rondgedragen zodat iedereen hem van dichtbij kon zien. De schilpad was echt groot! Op het midden van het strand werd de schildpad vrijgelaten en ik heb nog nooit zo’n log en traag beest zoooo snel naar het water zien rennen. Zoo snel dat we bijna geen foto’s en filmpje konden maken.

Maar goed, hij vond het water en dat was waar het om ging. Mooi om te zien dus en iedereen tevreden.

Nu zou je denken eind goed al goed, er kan nu niets meer in het water vallen.
Mis….het beest was nog niet in het water verdwenen en er kwamen enorme zwarte wolken over de rotsen heen zetten en het begon enorm te waaien.

Het strand Le Due Sorelle bij Monte Conero

 

Gezien het feit dat je het strand nergens af kan, zaten we daar wel een beetje vast en alle 3 de boten lagen een heeeeel eind in het water verderop te dobberen tot wij klaar zouden zijn. Die kwamen echter 1 voor 1 heeeeel snel aan strand en die paar honderd man hadden zich binnen 5 min via het touwladdertje op de boten getrokken en weg konden we.

 

Ze moesten wel dicht langs de kust blijven varen vanwege de golfslag, maar we kwamen veilig en (bijna) droog aan in het haventje van Numana en tegen de tijd dat we terug waren bij de auto viel het met bakken uit de lucht.

Jammer dat het zo kort was, maar het was geweldig en heerlijk om zo’n tochtje met de boot te maken langs de rotskusten van de Monte Conero!